Waarom het huwelijk tussen Lionel Messi en Argentinië nooit gelukkig werd

Lionel Messi zwaait af als international. Na wéér een verloren finale zet de kleine dribbelaar een punt achter zijn carrière bij het nationale elftal. En we zeggen het met pijn in het hart, maar misschien is dit de beste oplossing voor alle partijen.

Eerlijk is het niet, maar de interlandcarrière van Lionel Messi begon al met een valse start. Op 17 augustus 2005 had hij nog geen wedstrijd op het hoogste niveau op Argentijnse bodem gevoetbald, toen hij inviel in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Hongarije.

Maar voor dat verhaal verteld kan worden, moeten we eerst een paar jaar terug in de tijd. Naar Messi’s jongste voetbaljaren. Vanaf het moment dat hij tegen een bal kon trappen, was hij een enorm talent. Toen hij in Argentinië door de jeugdopleiding van Newell’s Old Boys fladderde, werd er zelfs buiten de landsgrenzen al over hem gesproken. Hij was een uniek talent, maar ook aan de kleine kant. Hij zou té klein blijven. Tenzij hij een kuur met groeihormonen kon krijgen. Maar zo’n behandeling was duur.

Voor FC Barcelona was dat geen probleem. In 2000 lieten ze Messi (toen 13 jaar oud) en zijn vader overkomen naar Spanje voor een stage. Lionel imponeerde. Uiteindelijk werd begin 2001 de deal rondgemaakt. De Argentijn zou met zijn familie naar Spanje komen en de club zou opdraaien voor de kostbare behandeling met groeihormonen. Hij was binnen no time het grootste talent uit de jeugdopleiding van Barça.

In 2003 mocht ‘La Pulga’ debuteren tijdens een oefenwedstrijd van Barcelona tegen FC Porto. Messi was toen 16 jaar, 4 maanden en 23 dagen oud. En in de jaren die volgden maakte hij steeds meer minuten in het eerste elftal. Het leverde hem al in 2005 een uitnodiging voor het Argentijnse nationale elftal op. Een siddering gaat door het land. Als ze de verhalen mogen geloven, dan zouden ze wel eens een nieuwe Maradona kunnen hebben.

Het liep anders. Al vanaf het begin. In de vriendschappelijke wedstrijd tegen Hongarije mag Messi in de 63e minuut invallen voor Insandro Lopez. Het zou een korte invalbeurt zijn. Nog geen minuut later loopt ‘de vlo’ gedesillusioneerd van het veld. Hij krijgt een rode kaart voor het slaan van zijn tegenstander die hem vasthoudt. Het was zijn eerste actie in het shirt van La Celeste y Blanca.

Eigenlijk hadden de supporters op dat moment het vonnis al geveld; ze hadden geen nieuwe Maradona. Hij zou zelfs nooit in de buurt komen van Pluisje. Geen minuut had hij op het hoogste niveau gespeeld op Argentijnse bodem. Ze kenden hem niet. Alleen mooie verhalen uit Barcelona, waar het hem wél goed afging. Maar hoe hard Messi in de jaren die volgden ook zijn best deed, hij kon de mensen niet van gedachten veranderen.

Het ging knagen aan de sterspeler van Barcelona. In Spanje won hij de ene na de andere prijs, zowel met het team als individueel. Hij maakte weergaloze doelpunten. Iedereen liep met hem weg. Iedereen, behalve de Argentijnen. Zijn eigen volk. Ja, hij werd topscoorder aller tijden voor de nationale ploeg, maar hij kon ze geen prijs geven.

Al eerder werd er gesproken over een einde van de interlandcarrière van Messi. Na de verloren finale van het WK tegen Duitsland in Brazilië in 2014, in 2015 na de verloren Copa America-finale tegen Chili. Maar nu lijkt Messi er dus zelf een punt achter te zetten. Een rode kaart bij zijn debuut in 2005 was zijn eerste wapenfeit, een gemiste penalty in de verloren finale van de Copa America 2016 zou zomaar zijn laatste kunnen zijn.

Facebook Comments